Naar goeie jaarlijkse traditie wordt eind januari Gedichtendag georganiseerd, een Vlaams-Nederlandse organisatie die ook in Kortrijk niet onopgemerkt voorbij ging. Op donderdag 26 januari moest je in de bibliotheek zijn: uiteraard om er méér boeken te vinden dan je ooit zal kunnen lezen, maar voor de gelegenheid ook om te luisteren naar poëzie.

Bekende Kortrijkzanen waagden zich vol enthousiasme aan het werk van hun favoriete dichter: auteur Joris Denoo, cultuur-expert en muzikant Bart Caron, schepen van cultuur Christine Depuydt, rock-fotografe Cindy Frey, bibliothecaris Carol Vanhoutte, modeontwerpster Moniek Gheysens, auteur Achilles Surinx,...

Op de Flickr-fotopagina van de bibliotheek kan je terugblikken op Gedichtendag. Hieronder staat integraal het voorwoord waarmee Jan Timmerman de Gedichtendag inleidde.

Welkom op deze hoogdag van de poëzie: Gedichtendag.

Poëzie bevindt zich in de marge van de kunsten, ze is het kleine broertje van de literatuur, de verstekeling van de letteren. Maar een keer in het jaar worden de straten met poëzie versierd, wordt de radio bezet door de stemmen van de poëzie en ligt tussen de waar van de slager een vers gedicht...
De poëzie zit momenteel in slechte papieren, blijkt uit recent onderzoek. We kopen namelijk met zijn allen geen poëzie meer. Misschien zijn de collecties van onze bibliotheken wel te goed.
Er is trouwens iets raars aan de hand, er zijn blijkbaar meer dichters in Vlaanderen dan poëzielezers. Nochtans heeft de poëzie wel een functie en een plek, niet alleen in een klein hoekje. In deze crisistijden waar heel wat zekerheden op de helling staan, waar de euro op haar grondvesten davert, waar het vrijemarktdenken haar grenzen lijkt te bereiken, biedt de poëzie een tegenstem. Een tegenstem die een andere wereld oproept die niet uit te  drrukken is in bonussen en groeicijfers. De bijdrage van de poëzie tot het Bruto Nationaal Product is te verwaarlozen en daarin ligt haar waarde.
Poëzie is nutteloos en daar ligt haar nut.  Dat is de paradox van de poëzie, zoals in het bekende gedicht van Herman De Coninck, nu ook al 15 jaar gestorven.

Omdat de intensiteit en de traagheid van poëzie meestal verpletterd wordt door de zwaartekracht van een wereld, gebaseerd op efficiëntie en snelheid willen we de poëzie een forum in de bib geven want naar het woord van Lucebert: ALLES VAN WAARDE IS WEERLOOS. Daarom laten Vormingplus MZW en deze Bibliotheek Gedichtendag niet zo maar voorbij gaan.

De poëzie krijgt deze middag het eerste en het laatste woord. Daarvoor hebben we we een schare Kortrijkse figuren uitgenodigd, actief in de culturele en politieke wereld. We vragen hen om in hun poëziearchief te duiken en de goegemeente te laten genieten van hun geliefkoosde poëzie, misschien ook om in hun ziel te laten kijken om u hun 'plat préféré' van de poëzie voor te schotelen.

Onze vraag was heel eenvoudig, nl. om een aantal gedichten te lezen die voor hen een bijzondere betekenis hebben, om wat voor reden dan ook (omdat ze er hun man/vrouw mee verleid hebben, omdat ze de tekst gebruik hebben bij de aankondiging van de geboorte van hun kind, het gedicht is hun levensmotto, ...).